|
همه ی ما در زندگی زجر میکشیم.بارهای سنگینی داریم.بارها و بارها به چشمان دیگران خیره شده ایم.قلب درد مند آنها را دیده ایم.و به یاد رنج های خودمان افتاده ایم.کاش کسی پیدا می شد وبارها ی سنگسن را از دوش ما بر می داشت.ای کاش یک نفر ما را تسلی میداد.کاش باحضور کسی آرامش را می یافتیم.
من میگویم:عصبیت مهم ترین عامل بوجود آورنده ی این بارهاست....کمی فکر کن....
جان کلام:میخواهم بپرسم چرا در این همه مدت به بارهای خودت چسبیده ای؟آنها را بیانداز.!
نوشته شده در 85/11/24ساعت 20 توسط مهرگان
|
HOME
