ويژگي هاي ناهيد

ناهيد درخشانترين سياره از ديدگاه زميني است.اين سياره انچنان تابناك است كه حتي هنگاميكه خورشيد در بالاي افق قرار دارد با چشم غير مسلح ديده ميشود و در افق هاي كاملا تاريك از اشيا زميني سايه ميسازد.

كهن ترين شناخت ناهيد به زمان بابلي ها باز ميگردد.هومر شاعر و حماسه سراي يونان باستان،ناهيد را در اشعار خويش به عنوان زيباترين ستاره توصيف ميكند.و همنام با ونوس يا الهه زيبايي آنرا ميستايد.

ناهيد به فاصله متوسط 1/082*10⁸كيلومتر روي مداري كه خيلي به دايره نزديك است به گرد خورشيد گردش ميكند.اين فاصله در نقطه پري هليون يا حضيض 1/074*10⁸و در نقطه افليون يا اوج 1/09*10⁸ كيلومتر است.زماني زهره در نزديك ترين فاصله خود تا زمين و يا در حالت اقتران زيرين قرار ميگيرد،از كليه اجرام اسماني جز ماه و پاره اي سياركان به زمين نزديكتر است.مدت گردش زهره به دور خورشيد 224/7 روز زميني به درازا ميكشد.و جو متراكم و غليظ آن كه همچون حجابي چهره سياره را پوشانده است تعيين مدت چرخش آن حول محور خويش را با دشواري همراه ساخت.(چون لكه اي يا هرچيز مشخص ديگري روي آن هويدا نبوده بنابر اين نميتوان و يا به سختي ميتوان مدت آنرا تعيين كرد)

بررسي هاي اخير نشان ميدهد كه اين سياره هز 243روز زميني يك بار ب دور خود ميچرخد.و هر شبانه روز ان بيش از يك سال ناهيدي به درازا ميكشد.ودماي متوسط لايه فوقاني ابرهاي آن به33-درجه سانتي گراد ودماي ميانگين سطح آن به 480 درجه سانتي گراد بالغ ميگردد.

قطر نيمگاني(استوايي)و قطبي ناهيد 121104كيلومتر است و از اين بابت بسيار به زمين شباهت داشته و جفت دوم يا همزاد زمين به شمار ميآيد.جهت چرخش ناهيد خلاف جهت چرخش محوري خورشيد بوده و از اين جهت در علم منظومه خورشيدي بينظير است.پس خورشيد در انجا از مغرب طلوع و در مشرق غروب ميكند...

جرم ناهيد كمي بيشتر از 80%جرم كره زمين بوده وتراكم آن نيز فقط2%از تراكم زمين كمتر است.و ثقل مخصوص آن 2/5است كه در مقايسه با زمين 5/5همانندي بسيار آن با كره خاكي ما روشن ميشود.

قرص ناهيد نيز مانند تير از اهله يا صور گوناگوني پيروي ميكند.زماني كه سياره در وضعيت اقتران زيرين قرار دارد،پشت يا نيمه تاريك آن روبه زمين قرار دارد.در چنين وضعيتي فقط درصورت عبور از مقابل خورشيد قابل روئيت است كه هر صد سال 2بار و به فاصله8سال اتفاق ميافتد.و هنگاميكه در مرحله بدر يا اقتران زبرين قرار دارد،در انسوي كانون مدار قرار گرفته و در پرتو تابناك خورشيد غرق ميشود.ناهيد برخلاف تير درمرحله هلال به درخشانترين حالت خود ميرسد و قدر آن به حداكثر4/4- بالغ ميشود.و با نزديك شدن به مراحل تربيع اول و بدر به سرعت از قدر ظاهري خويش ميكاهد.

درون ناهيد

همسان بودن ناهيد و زمين از نظر اندازه و جرم و تراكم  نخست ما را بر اين گمان ميدارد كه اين دو سياره نيز بايد از نظر ساختار دروني نيز برابر باشند.به طوريكه بعدا در مورد زمين مينويسم و خواهيم ديد،ميهن خاكي ما داراي گوشته اي گداخته و متحرك است و پوسته آن لايه اي نازك و شكننده است و به قطعاتي به نام قاره مبدل شده كه نسبت به هم حركت ميكنند.مبحث تكتونيك در موضوع زمين شناسي از اهميت والايي برخوردار است.به موجب اين بحث قاره ها همانند تخته پاره هايي هستند كه در مقايسه با محيط اطرافشاد در وضعيت تعادل و ايستايي بوده و حالتي به نام تعادل همستادي پديد آورده اند.و همانند كوه يخي شناور بر روي گوشته گداخته زمين شناورند.ناهيد نيز كه احتمالا از گونه اي قاره بر خوردار است قاعدتا بايد از حالات تعادل همستادي نيز برخوردار باشد.نتايج بدست آمده از فضا ناو پايونير كه مدار پيرامون ناهيد را در نورديده است،نشان ميدهد كه برجستگي هاي مهم زهره(به نام هاي ايشتار و افروديت)كه در واقع قاره هاي سياره مزبور به شمار مي آيند از اين ويژگي بي بهره بوده و آثاري از تعادل همستادي در آنها ديده نميشود.

هرچند فعاليت هاي تكتونيكي وسيعي در ناهيد ديده نميشود،ولي وجود پوسته نازك در مناطق پست و پوسته ستبر در مناطق مرتفع،بيانگر ان است كه زهره مرحله وسيعي از گداختگي و انتقال حرارت گوشته خود را ميگذراند.

ضرورت تاييد بحث تكتونيكي تك صفحه اي ناهيد ايجاب ميكند كه پوسته سياره مزبور،ضخيم تر از پوسته زمين زمين باشد .بررسي هاي انجام شده توسط اقيانوس شناسان امريكايي نشان ميدهد كه پوسته ناهيد در زير منطقه افروديت از 160 كيلو متر فراتر ميرود.مفهوم اين وضعيت آن است كه مناطق ايشتار و آفروديت احتمالا تنها قاره هايي در سياره ناهيد هستند كه طي روزگاران گذشته متورم گرديده و تاكنون به طور ثابت بر جاي مانده اند.

ناهيد و پديده اي آذرخش گون

بررسي هاي تلسكوپي گوياي آن است كه پديده ناشناخته اي به شكل آذرخش هاي تقريبا دائمي در سطح ناهيد وجود دارد.تپش هاي الكترومغناطيس ضبط شده از مناطقي همچون بتارژيو و نواحي خاوري افروديت بر موجوديت اين پديده كه ظاهرا ارتباطي با ابرهاي اين نواحي ندارند، نيرو ميبخشد.

بررسي هاي عميق تر نشان ميدهد كه پديده مزبور كه به صورت آذرخش هاي برق اسا در سطح سياره توليد ميگردد قاعدتا بايستي به فعاليت هاي آذرين و جهش مواد گداخته از ميان شكاف ها و روزنه هاي موجود در پوسته سياره بستگي داشته باشد.نمونه خاك هايي كه بوسيله ونرا14 از مناطقي به نام فيپ رژيو و بتا رژيو به زمين اورده شده ،همچنين دي اكسيد كربن سنگ هاي اهكين سطح سياره به بيرون تراويده و به درون جو ناهيد روان گرديدند،و محيط سياره مزبور را با ايجاد گرمخانه به دوزخي سوزان دگر گون ساختند(همين دليل بالاترين دما در سطح اين سياره است.وجو اتمسفر و گازهاي گلخانه اي .پديده اي كه در نزديك ترين سياره به خورشيد يعني تير رخ نميدهد)شباهت فراواني به نهشت هاي دريايي كره زمين دارند و افزون بر آن نمونه خاكهاي فيپ رژيو و بتا رژيو هم از نظر سن و هم از نظر تركيب،با هم متفاوتند.

نشانه هاي ديگر بر اين گمان كه تكتونيك ذره اي به دليل چرخش فوق العاده ارام زهره،و تبخير اب آن متوقف گرديده است،نيرو مي بخشد و اختلاف كلي ميان تاريخچه پيدايش و رويش و تكامل ناهيد و زمين را تاييد مينمايد.در نخستين روزخاي پيدايش جهان خورشيدي زمين و ناهيد احتمالا تكامل خويش را پا به پاي هم آغاز نمودند و از شرايط اقليمي مطلوب و پذيرايي براي پيدايش حيات بهره مند بوده اند.برخي از دانشمندان پا را از اين هم فراتر نهاده و بر اين پندار كه ناهيد آن روزگار  ،داراي اقيان.سي از اب بوده است مطمئن و استوار مي باشند.اين دانشمندان نسبت دوتريم به ئيدروژن جو ناهيد را كه صد بار بيشتر از ميزان ان در آبهاي زمين است،به عنوان دليلي بر اين مدعا ارائه ميدهند.و بر اين نظريه كه اب سياره مزبور حداقل صد بار بيشتر از مقدار بخار اب موجود در جو كنوني ناهيد بوده است،تاكيد ميكنندو بر اين باور كه مقدار آب آن روزگار،باتس سراسر ناهيد ا به ژرفاي 9متر پوشش ميداده،اصرار ميورزند و طبيعي است كه در اين مرحله از تكامل خورشيد بايستي سردتر از امروز بوده باشد.با فزوني گرفتن دماي خورشيد،اقيانوس هاس ناهيد ناگزير به جوش آمدند و تبخير شدند.طي فرآيند هاي ديگري ناهيد به صورت امروزي در آمد...

خاصيت مغناطيسي ناهيد

با وجودي كه توده مركزي سرشار از اهن ناهيد كمي كوچكتر از توده مركزي زمين است معالوصف زهره از ميدان مغناطيسي قابل توجهي برخوردار نيست.چگونگي ناتواني ميدان مزبور را قاعدتا بايستي در چرخش بسيار ارام و كند ناهيد كه خود مانع بزرگي براي مكانيسم ديناموي خود القاست جستجو كرد.

به هر حال توان ميدان مغناطيسي زهره چيزي معادل 5*10^-5 نيروي مغناطيسي زمين است.اما همين ميدان ناتوان با جو انبوه سياره دست به دست هم داده و از رسيدن بادهاي خورشيدي به آن جلوگيري ميكنند.با وجوديكه مگنوتوسفر زهره همانند سپري در مقابل بادهاي خورشيدي ايستاده است،اما اثري از كمربند تشعشعي همانند كمربندهاي وان آلن زميني در آن وجود ندارد.فشار بادهاي خورشيدي،يونوسفر سياره را از جلو به شدت تحت فشار قرار داده و قسمت مقابل انرا همانند دنباله طويلي در فضا روان ساخته است.

شناسنامه ناهيد

قطر                                                                                           12/104km

خروج از مركز مدار                                                                         0/007

جرم                                                                                           4/8689*10²⁴

حجم.درمقايسه با حجم زمين برابر1                                                 0/86

تراكم.درمقايسه با آب برابر1                                                           5/24

ثقل سطحي.درمقايسه با ثقل سطحي زمين برابر1                                      0/902

سرعت گريز                                                                                11/18

مدت چرخش محوري                                                                     243/1روز زميني

تمايل محور                                                                                 178ْ

نسبت بازتاب                                                                               0/76

پختي يا فشردگي قطبين                                                              0/0

نوشته شده در 87/07/01ساعت 22 توسط مهرگان